Markiezin gesneden

Of het nu briljant, ovaal, druppelvormig, smaragd of hartvormig is, alle soorten sneden vallen onder de optische wet en moeten volgens bepaalde wiskundige richtlijnen worden gesneden. Voor allemaal wordt hetzelfde doel nagestreefd: optimale helderheid en totale reflectie van het licht. Modetrends beïnvloeden echter welke soorten snit naar voren komen.

Bij het sorteren van fantasiesnedes zijn de eisen niet zo streng als bij een briljant slijpsel. Fantasiesneden zijn niet onderhevig aan een vaste rangschikking van facetten. De slijper zal proberen om de snede aan de ruwe diamant aan te passen en daardoor verlies te minimaliseren. De contour moet echter harmonieus zijn, te sterke uitstulpingen of uitstulpingen op een druppel of ovale snit zijn onaantrekkelijk en zien er onharmonisch uit in de ogen van de toeschouwer. Een steen met een asymmetrische kromming krijgt automatisch een (subjectieve) waardevermindering bij het beoordelen van de snede.

De marquise-snede wordt ook wel een  navette-snede genoemd. Een navette is een bootvorm. De vorm van de snede is langwerpig en eindigt aan twee kanten met een punt, de basisvorm doet denken aan een scheepsromp. De marquise-snede bestaat uit 58 facetten, 33 facetten bevinden zich op het bovenste deel en 25 op het onderste deel, het aantal hoofdfacetten kan variëren, de keuze wordt uitsluitend gemaakt door de diamantslijper. Het aantal facetten geeft de steen een hoge glans en vuur. De naam marquise is ontstaan ​​in de 18e eeuw. Volgens de overlevering gaat de naam naar de minnares van de Franse koning Lodewijk XV, Markiezin Jeanne de Pompadour (1721-1764), ze had een grote voorliefde voor bicorns. Dus deze snede werd ter ere van de markiezin naar haar genoemd. Fantasiesneden zijn meer vatbaar voor het vlinderdaseffect. Bij het beoordelen van de fantasiesneden ligt de nadruk op subjectieve visuele waarneming. Door bijvoorbeeld een diep ondergedeelte vertonen fancy slijpvormen, net als briljantgeslepen diamanten, zones van geringe schittering die duidelijk zichtbaar zijn in het tafelgedeelte. De diamantslijper kan dit “defect”, dat een “vlinderdas” wordt genoemd, echter compenseren door proportionering, bijvoorbeeld door een extra facet toe te voegen.